Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011
@ SEMIRAMIS..
Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011
ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΟΛΛΑ
Λέω πως γίνεται να επιλέγουμε να μένουμε μακριά από αυτούς που αγαπάμε...?Και πώς μπορεί να είσαι σίγουρος ότι αγαπάς κάποιον...Και τώρα εγώ θα έπρεπε να ασχολούμαι με τη δουλειά κι όχι με τη μπλογκόσφαιρα ,αλλά ποτέ δεν έκανα τα πράγματα όταν έπερεπε..Ο χρόνος κι εγώ είχαμε πάντοτε μια ιδιαίτερη σχέση..Πάντοτε:πολύ μεγάλη κουβέντα...Άραγε υπάρχει τίποτα που να κρατάει για πάντα σε αυτή τη ζωή..?Κάποιος χθες μου είπε μπα και φυσικά τον έλουσα με ποικίιιιιλλλλλαααα κοσμητικά επίθετα!Αλλά εντελώς μεταξύ μας φοβήθηκα πολύ ότι μπορεί και να έχει δίκιο!Βρε λες?Τώρα τι με έπιασε και τα γράφω όλα αυτά? Ένα ακόμα ταξίδι στη Θεσσαλονίκη , το οποίο μου δημιούργησε την αίσθηση ότι πάω για πρώτη φορά εκεί κι ότι όλες τις προηγούμενες φορές ,αυτή την πόλη την επισκεφτόταν κάποια άλλη κι όχι εγώ..!Το παθαίνει κανείς άλλος εκεί έξω ή μπα?Κι αυτά τα μηνύματα που λαμβάνεις από το πουθενά γεμάτα αγάπη και ειλικρίνεια και σου θυμίζουν ότι κάπου εκεί έξω υπάρχει κάποιος που σε ξέρει καλύτερα κι από τον ίδιο σου τον εαυτό & σ αγαπάει ακόμα κι αν δεν αποτελεί πια κομμάτι της καθημερινότητάς σου, δεν σε κάνουν να πιστεύεις στα θαύματα....?Ποιός ξέρει , ίσως κάποια στιγμή να πραγματοποιηθούν όλα τα όνειρά μας , είπε...Και την πίστεψα..Είχα ανάγκη να την πιστέψω...Άλλωστε αυτή με έμαθε να πιστεύω τους ανθρώπους και να μην φοβάμαι!Κι ακόμα και τώρα λες και νιώθει ότι η ζωή γκριζάρει να μου θυμίσει ότι εγώ στα νιάτα μου φόραγα ροζ γυαλιά!
Τρίτη 8 Μαρτίου 2011
ΕΛΕΝΑ ΣΥΡΑΚΑ
Συνηθίζω να αγοράζω πολύ μικρά,διακριτικά και κομψά κοσμήματα ,τα οποία δύσκολα αποχωρίζομαι!Μάλιστα έχω μια συνήθεια να αγοράζω τα ίδια και στις φίλες μου ,έτσι ώστε όταν τα φοράμε ,να τα κοιτάμε και να νιώθουμε κοντά η μία στην άλλη ,όσο μακριά κι αν είμαστε...!Αυτή τη στιγμή που γράφω μάλιστα φοράω στο χέρι μου ένα βραχιόλι ,το οποίο ούτε εγώ ούτε η μαμά μου αποχωριζόμαστε ποτέ και πάνω του έχει χαραγμένο MOMMY S LITTLE GIRL (ναι είμαι ακόμα το μικρό κοριτσάκι της μαμάς και δεν ντρέπομαι να το πω!)
Πριν αρκετές εβδομάδες βρέθηκα στο Semiramis ,κυρίως για να συναντήσω τις πιο στυλάτες φίλες μου ,αλλά και για να πιω ...!Και μέσα σε όλα γέλασα με την ψυχή μου με τον Τάσο Σοφρωνίου ,γνώρισα επιτέλους τον ταλαντούχο Barbarigos και βρήκα ΄΄ολα τα επόμενα δώρα που θα κάνω στις φίλες μου ,στο δωμάτιο όπου η Έλενα Σύρακα παρουσίαζε τα κοσμήματά της....Τα λάτρεψα και τα ξεχώρισα για την ποιότητά τους μεν και για το ελληνικό στοιχείο που ενυπάρχει σε αυτά δε....Φωτογραφικό υλικό από το συγκεκριμένο event υπάρχει μπόλικο και θα ακολουθήσει σε δόσεις...Enjoy...!
P.S.Στα συν παρακαλώ της σχεδιάστριας -πέρα από το οφθαλμοφανές ταλέντο της ,παρακαλώ πολύ να προστεθεί και η ευγένειά της , η οποία πέρα από το πρόσωπό της αποτυπώνεται και στις συλλογές της...
Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011
A tsunami of bags!
Pavlina Papailiopoulou+Kadaifi+Semiramis+Ozon Magazine Party = Celebration of Beauty!
Τρίτη 1 Μαρτίου 2011
Pure Beauty
-When was the last time u did something for the first time?
-And if u could just taste love ,what flavor would it have?
-Is flavour perception a form of synaesthesia?
-Every now and then why do we have to escape to the past ant not to the future?
-Is there an answer to all these questions?
Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2011
Μου φαίνεται ή μπα?
Μπορεί να φταίει η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, μπορεί να φταίει αυτός ο ήλιος που όσο και να θες δεν σου επιτρέπει να μελαγχολήσεις, μπορεί να φταίει το γεγονός ότι πλέον μάθαμε να ζούμε με την κρίση και αποφασίσαμε να επιβιώσουμε νόου μάτερ γουάτ και υπό το καθεστώς Δ.Ν.Τ. , αλλά ρε γαμώτο μυρίζει ΕΡΩΤΑ!Κάτι έχει τώρα τελευταία ο αέρας που σε κάνει να θες να χαρείς , να θες να βγεις έξω, να θες να πετάξεις μακριά ό,τι δεν σε κάνει ευτυχισμένο...Από την άλλη υπάρχουν κομμάτια από το παρελθόν σου , που σε βρίσκουν εκεί που δεν το περιμένεις και σε κάνουν να θες να γυρίσεις για μια στιγμή το χρόνο πίσω..Αλήθεια γιατί ποτέ δεν εκτιμάμε αυτά που μας συμβαίνουν ,την ίδια ακριβώς στιγμή που τα ζούμε?..Κι επιτέλους είναι τελείως παράλογο ΑΚΟΜΑ να μην έχουν βρει μια χρονομηχανή!!!!Επιστήμονες - κουραφέξαλα λέω εγώ!Κατα τ άλλα δεν κρατιέμαι και κυκλοφορώ συνεχώς χωρίς κάλτσες και 9 στις 10 φορές κυκλοφορώ φορώντας τις νέες μου μπαλαρίνες...Είναι τόσο ερωτεύσιμες...(νιώθω ότι γίνομαι τόοοσο σαχλή ώρες ώρες)!
Υ.Γ.1 Ανακάλυψα νέα αμερικάνικη σειρά! Mad Men!Απίστευτη...!
Υ.Γ.2 Ποιό είναι το πιο happy place στην Αθήνα?
Y.Γ.3 Αυτές είναι οι τελευταίες φωτογραφίες με χειμωνιάτικα ρούχα(γιούπι...!)
Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου 2011
«Η Νόρα… μετά», βασισμένο στο ΚΟΥΚΛΟΣΠΙΤΟ του Ερρίκου Ιψεν
Στο θέατρο ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟΥ, από 3 Δεκεμβρίου 2010
Τί απέγινε εκείνη η Νόρα που με μια γενναία κίνηση χτύπησε τη γροθιά της στο σπασμένο γυαλί της σαθρής κοινωνίας του Χέλμερ, του Κρογκσταντ και του γιατρού Ρανκ;
Τί κατάληξη είχε η επανάστασή της;
Ζώντας ο σημερινός άνθρωπος συνεχείς και διαδοχικές επαναστατικές αποτυχίες, προδοσίες, κοινωνικές και υπαρξιακές απογοητεύσεις δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την Νορα με τη ρομαντική διάθεση και την ειδυλλιακή αισιοδοξία άλλων καιρών.
Τώρα, η Νορα περιφέρεται κάπου στην απέραντη ερημιά της σύγχρονης κοινωνικής Βαβέλ.
Ξυπόλητη, σκαρφαλώνει στα κακοτράχαλα ερείπια των ανθρώπινων προσδοκιών.
Παραλογισμένη επαναλαμβάνει ξανά και ξανά τις ατάκες της, τις σκηνές της, όλο το έργο απ΄ την αρχή...και πάλι απ΄ την αρχή.
Στο απέραντο τσίρκο του πολιτισμού μας, παίζει τον ίδιο αδιέξοδο ρόλο της στην ίδια παράσταση…
Όπως κι ο Χριστός, σταυρώνεται και αυτή κατά τακτά διαστήματα. Θέλει μήπως να πιάσει το νήμα από κει που το άφησε;
Θέλει να ξορκίσει το κακό που την κυνηγάει και που τελικά υπάρχει και μέσα στην ίδια;
Μετανιώνει και θέλει να επιστρέψει;
Ποια τελετή στήνει τριγύρω της και ποια λύτρωση ζητάει;
Σκηνοθεσία : Νίκος Καμτσής
Κούκλες - ομοιώματα – ειδικές κατασκευές : Djordje Petrovic
Διανομή:
Νόρα : Μαρλέν Σαίτη
Τόρβαλτ Χέλμερ : Νίκος Αλεξίου
Dr. Ρανκ : Πολύκαρπος Πολυκάρπου
Νιλς Κρογκσταντ: Γιώργος Κροντήρης
Κριστίνε Λίντε : Γεωργία Μαυρογεώργη
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο: 21:00, Κυριακή, Δευτέρα 19:00
Τιμές εισιτηρίων: 20 €, 15 € (φοιτητικό
ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟΥ, Κεφαλληνίας 17 & Κυκλάδων, τηλ. 210-8656004
Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011
Όταν ο Άκης έχει κέφια....
..ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΠΟΛΥ ΒΑΘΥΣΤΟΧΑΣΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΠΛΗΝ ΤΙΜΙΟ ΑΚΗ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ:
ΣΟΦΟΙ ΚΑΙ ΗΛΙΘΙΟΙ
Δώσε θάρρος στο χωριάτη…. Κάπως έτσι λειτουργώ κι εγώ και καμιά φορά εκμεταλλεύομαι όσο μπορώ περισσότερο το βήμα που μου έχει δώσει (ή που έχω ετσιθελικά πάρει???) η πολυαγαπημένη μου φίλη. Η αλήθεια είναι ότι τις τελευταίες μέρες έχω να πω πολλά και αν δεν τα μοιραστώ με τους φανατικούς μου θαυμαστές ανά την υφήλιο θα σκάσω!!!
Γουστάρω απίστευτα να δουλεύω και να επικρίνω τους ανθρώπους, φανερό αποτέλεσμα της αλαζονείας και της αίσθησης ανωτερότητας (χωρίς λόγο) που έχω απέναντι σε καθέναν που at first glance δεν μου κάνει η φάτσα του ή μετά το 5λεπτο δεν μου κάνει κλικ να πω μερικές κουβέντες παραπάνω. Ξαφνικά από υπερβολικά cool και ευχάριστος γίνομαι εριστικός, αντικοινωνικός, προσβλητικός και αισχρά σεξιστής χρησιμοποιώντας ένα σαρδόνιο χιούμορ που ελάχιστοι έχουν καταφέρει να αποκωδικοποιήσουν και να εκτιμήσουν… Παραδείγματα:
(σερβιτόρος με συνεχές ειρωνικό ύφος τύπου Χρήστου Λούλη σε στυλ “δεν πάτε να φάτε κανένα κεμπάπ” σε νέο downtown hot fusion restaurant)
- Μα καλά, όλα αυτά θα φάτε?
(εγώ)- Ότι φάμε ρε φίλε. Μαζί θα τα πληρώσουμε ή μαζί θα τα χωνέψουμε?
Η επίδειξη είναι κάτι που σιχαίνομαι να ξέρετε… Αλλά όταν γίνεται για αυτοσαρκασμό και για κράξιμο στον κάθε τυχαίο που τη βλέπει μπάτλερ του Αμπράμοβιτς επειδή δουλεύει σε μαγαζί με «καλό κόσμο», επειδή είδε νυχτοκάματο 100 euros και θόλωσε κι επειδή ενδεχομένως το καλοκαίρι που το έπαιζε μπάρμαν να έβγαλε και 5-6 τελευταίες χαζογκόμενες (ναι κι όμως, υπάρχουν ακόμα μερικές βλαχάρες που ψαρώνουν με τα μπαρμανιλίκια-σερβιτοριλίκια-μετριλίκια και κάνουν ήρωες ορισμένους πικραμένους νυχτόβιους – παιδιά του λαού), τότε επιβάλλεται, για κοινωνικούς και μόνο λόγους.
( 25+, ΒΠ γκόμενα με αέρα τύπου “είμαι πανέμορφη-πανέξυπνη-ζάμπουτη-κλασάτη, με τέλειο σώμα, περνάω super!!! με τα κορίτσια μου, και τα έχω ζήσει όλα” σε νέο, εξαιρετικά hot lounge στα όρια Κηφισιάς - Πολιτείας)- Και με τι ασχολείσαι?
(εγώ)- Δουλεύω στο αεροδρόμιο
- Πιλότος?
- Τελευταία φορά που κοίταξα οι πιλότοι δούλευαν στα αεροπλάνα και όχι στα αεροδρόμια...
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα, δίκιο έχεις, πολύ εύστοχο..
- Χα… Εσύ?
- Δικηγόρος
- Δικηγόρος ε? Έχεις κάρτα μαζί σου?
- Γιατί έχεις μπλεξίματα με το νόμο?
- Όχι, για να ξέρω σε περίπτωση που έχω μπλεξίματα να ΜΗΝ σε πάρω…
Ως κλασική άνοιωθη φαντασμένη που μεγάλωσε σε γυάλα και όχι στην κοινωνία, δεν κατάλαβε το λεπτεπίλεπτο άκυρο που έφαγε σε δύο περιπτώσεις και συνεχίζει να ψάχνεται για καταστάσεις χωρίς αναισθητικό ως εξής…
- Χαχαχαχαχα!!!! Δεν πειράζει, πάρε την κάρτα μου για κάθε ενδεχόμενο…
- Κοίτα, επειδή η αισθητική μου δεν κολλάει με τέτοια σκηνικά, πάω λίγο στους φίλους μου και τα λέμε αργότερα…
- Η δική μου αισθητική ξέρεις τι λέει?
- Με τέτοια κάρτα κούκλα μου, των 30 euros η 500άδα, σίγουρα η αισθητική σου δεν λέει τίποτα…
Όλο αυτό είχε λογική συνέπεια να φάω πάρα πολλά μπινελίκια αλλά το γέλιο που έριξα και το respect που μου έδωσαν οι φίλοι μου δεν τα αλλάζω με τίποτα. Επειδή δεν είμαι κανένας πρωτόγονος ταλιμπάν από τα Τρίκαλα που είδε για πρώτη φορά κυριλέ Αθηναία και έπαθε αναρρόφηση, ούτε είμαι 22 χρονών να ψαρώνω αποκλειστικά και μόνο με τουπέ, ωραίους κώλους και Agnona τσαντάκια, τέτοιος αέρας δεν με δροσίζει ούτε 15αύγουστο στις 3 το μεσημέρι… Εξ άλλου και η Nicole Scherzinger να είναι, γυναίκα που μου δείχνει με τη μία ότι γουστάρει δεν πρόκειται να αποκτήσει ποτέ παρελθόν μαζί μου. Και είναι απαράβατος νόμος πως όταν βγαίνουμε αντροπαρέα βγαίνουμε για να πιούμε και να καφρίσουμε σε ακραίο βαθμό και όχι για να γνωρίσουμε γκόμενες (πολύ 80’s, ότι πιο κιτς και τουλάχιστον pathetic για τα γούστα μου οι γνωριμίες σε μπαρ, κλαμπ, μπουζούκια κλπ).
Η αλήθεια είναι ότι δεν αντέχω να κρατάω κλειστό το στόμα μου όταν βλέπω ή ακούω κάτι που χρίζει καραμούζας… Είναι ο πειρασμός στον οποίο δεν θα μπορέσω ποτέ να αντισταθώ... ΟΚ, δεν είμαι ο πιο εύκολος και συγκαταβατικός άνθρωπος επί γής αλλά γενικά είμαι τύπος που αν έχει την ησυχία του, τη μουσική του, τα τσιγάρα του και τα ποτά του δεν δίνει και πολύ σημασία στα τεκταινόμενα. Το κακό ή το καλό είναι ότι έχω γίνει υπερβολικά επικριτικός, δύσκολος έως και δύστροπος καμιά φορά. Η κυρία που φροντίζει καθημερινά για την καθαριότητα του γραφείου μου, μου λέει τον τελευταίο καιρό ότι είμαι άντρας για σπίτι, ότι πρέπει να σοβαρευτώ στα προσωπικά μου, ότι πρέπει να αφήσω τα ροκσταριλίκια γιατί με βλέπει ότι “τις σνομπάρω όλες” και να φροντίσω να τα ξαναβρώ με “εκείνη την κοπέλα που αγαπιόμασταν πολύ” … Όταν της εξήγησα ότι όσες σνομπάρω και όσες δουλεύω το κάνω γιατί δεν έχουν κερδίσει το σεβασμό μου με τη στάση τους απέναντί μου και πως για να κοιτάξω δεύτερη φορά γυναίκα πρέπει να μου κάνει αρχικά τεράστιο εμφανισιακό κλικ και να έχει συγκεκριμένο στυλ, στήσιμο, συμπεριφορά και attitude, απόρησε. Όταν της είπα ότι για να συνεχίσω κουβέντα πρέπει να αποδειχτεί τουλάχιστον πάρα πολύ έξυπνη, ακομπλεξάριστη, με πολύ χιούμορ και να έχει στόχους, καλλιέργεια, επίπεδο, μόρφωση σε συνδυασμό με γενναία ψύγματα καφρίλας, γούρλωσε τα μάτια της. Όταν της είπα, τέλος, πως για να προχωρήσω κάποια στιγμή κάπως πιο σοβαρά, πρέπει να εντοπίσω βασικά στοιχεία που ενδεχομένως στο μέλλον μπορεί και να με κάνουν να την εμπιστευτώ συναισθηματικά ως ένα βαθμό, ε τότε μου είπε ότι δεν παίζομαι… Ξέχασα να της πώ ότι απαραίτητη προυπόθεση φυσικά είναι να έχει το σθένος και τα balls να με ανέχεται ώστε να μην οδηγηθεί στα κοκτέιλ Prozak με Lexotanil για να την παλέψει, και να κουβαλάει αρκετή τρέλα για να μπορέσει να χαρτογραφήσει την ακραία προσωπικότητά μου.
Για έναν παράξενο λόγο την έχουμε ακούσει πανελληνίως. Νομίζουμε όλοι ότι είμαστε κελεπούρια, ότι έχουμε το πακέτο, ότι είμαστε τόσο γαμάτοι που μπορούμε μερικοί να έχουμε ύφος δύο χιλάδων καρδιναλίων, και κάποιοι άλλοι να τη βλέπουμε τόσο υπεράνω και πανεξυπνάκηδες ώστε να έχουμε την ψευδαίσθηση πως μπορούμε να στιλιζάρουμε τους πάντες και τα πάντα χωρίς να νοιαζόμαστε το image μας (μιας που νομίζουμε ότι είμαστε τόοοοσο γαμάτοι), και χωρίς να μας ενδιαφέρει εάν γινόμαστε αγενείς και προσβλητικοί απέναντι σε ανθρώπους με τους οποίους μπορεί να αντιμετωπίζουμε τις ίδιες ανησυχίες, τα ίδια προβλήματα… Μοναξιά, κενό, βαρεμάρα, έλλειψη επικοινωνίας και συντροφικότητας, πήξιμο, προβλήματα που δημιουργούμε οι ίδιοι στους εαυτούς μας, κακές επιλογές και μια ζωή που αν μη τι άλλο, αλλιώς τη φανταζόμασταν ως φοιτητές κι ας έχουν περάσει μόνο λίγα χρόνια από τότε. ¨Μόνο οι σοφοί και οι ηλίθιοι δεν αλλάζουν γνώμη¨ μου είπε τις προάλλες το πιο αγαπημένο μου πρόσωπο σ’ αυτόν τον κόσμο. Το θέμα είναι ότι οι μεν σοφοί γνωρίζουν ότι δεν είναι σοφοί, οι δε ηλίθιοι δεν έχουν γνώση της νοητικής τους κατάστασης. Εγώ, που τον τελευταίο καιρό συλλαμβάνω τον εαυτό μου να έχει αλλάξει οπτική και γνώμη για πολλά, μα πάρα πολλά πράγματα, άραγε τι να είμαι???
Akis Stam
ΣΟΦΟΙ ΚΑΙ ΗΛΙΘΙΟΙ
Δώσε θάρρος στο χωριάτη…. Κάπως έτσι λειτουργώ κι εγώ και καμιά φορά εκμεταλλεύομαι όσο μπορώ περισσότερο το βήμα που μου έχει δώσει (ή που έχω ετσιθελικά πάρει???) η πολυαγαπημένη μου φίλη. Η αλήθεια είναι ότι τις τελευταίες μέρες έχω να πω πολλά και αν δεν τα μοιραστώ με τους φανατικούς μου θαυμαστές ανά την υφήλιο θα σκάσω!!!
Γουστάρω απίστευτα να δουλεύω και να επικρίνω τους ανθρώπους, φανερό αποτέλεσμα της αλαζονείας και της αίσθησης ανωτερότητας (χωρίς λόγο) που έχω απέναντι σε καθέναν που at first glance δεν μου κάνει η φάτσα του ή μετά το 5λεπτο δεν μου κάνει κλικ να πω μερικές κουβέντες παραπάνω. Ξαφνικά από υπερβολικά cool και ευχάριστος γίνομαι εριστικός, αντικοινωνικός, προσβλητικός και αισχρά σεξιστής χρησιμοποιώντας ένα σαρδόνιο χιούμορ που ελάχιστοι έχουν καταφέρει να αποκωδικοποιήσουν και να εκτιμήσουν… Παραδείγματα:
(σερβιτόρος με συνεχές ειρωνικό ύφος τύπου Χρήστου Λούλη σε στυλ “δεν πάτε να φάτε κανένα κεμπάπ” σε νέο downtown hot fusion restaurant)
- Μα καλά, όλα αυτά θα φάτε?
(εγώ)- Ότι φάμε ρε φίλε. Μαζί θα τα πληρώσουμε ή μαζί θα τα χωνέψουμε?
Η επίδειξη είναι κάτι που σιχαίνομαι να ξέρετε… Αλλά όταν γίνεται για αυτοσαρκασμό και για κράξιμο στον κάθε τυχαίο που τη βλέπει μπάτλερ του Αμπράμοβιτς επειδή δουλεύει σε μαγαζί με «καλό κόσμο», επειδή είδε νυχτοκάματο 100 euros και θόλωσε κι επειδή ενδεχομένως το καλοκαίρι που το έπαιζε μπάρμαν να έβγαλε και 5-6 τελευταίες χαζογκόμενες (ναι κι όμως, υπάρχουν ακόμα μερικές βλαχάρες που ψαρώνουν με τα μπαρμανιλίκια-σερβιτοριλίκια-μετριλίκια και κάνουν ήρωες ορισμένους πικραμένους νυχτόβιους – παιδιά του λαού), τότε επιβάλλεται, για κοινωνικούς και μόνο λόγους.
( 25+, ΒΠ γκόμενα με αέρα τύπου “είμαι πανέμορφη-πανέξυπνη-ζάμπουτη-κλασάτη, με τέλειο σώμα, περνάω super!!! με τα κορίτσια μου, και τα έχω ζήσει όλα” σε νέο, εξαιρετικά hot lounge στα όρια Κηφισιάς - Πολιτείας)- Και με τι ασχολείσαι?
(εγώ)- Δουλεύω στο αεροδρόμιο
- Πιλότος?
- Τελευταία φορά που κοίταξα οι πιλότοι δούλευαν στα αεροπλάνα και όχι στα αεροδρόμια...
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα, δίκιο έχεις, πολύ εύστοχο..
- Χα… Εσύ?
- Δικηγόρος
- Δικηγόρος ε? Έχεις κάρτα μαζί σου?
- Γιατί έχεις μπλεξίματα με το νόμο?
- Όχι, για να ξέρω σε περίπτωση που έχω μπλεξίματα να ΜΗΝ σε πάρω…
Ως κλασική άνοιωθη φαντασμένη που μεγάλωσε σε γυάλα και όχι στην κοινωνία, δεν κατάλαβε το λεπτεπίλεπτο άκυρο που έφαγε σε δύο περιπτώσεις και συνεχίζει να ψάχνεται για καταστάσεις χωρίς αναισθητικό ως εξής…
- Χαχαχαχαχα!!!! Δεν πειράζει, πάρε την κάρτα μου για κάθε ενδεχόμενο…
- Κοίτα, επειδή η αισθητική μου δεν κολλάει με τέτοια σκηνικά, πάω λίγο στους φίλους μου και τα λέμε αργότερα…
- Η δική μου αισθητική ξέρεις τι λέει?
- Με τέτοια κάρτα κούκλα μου, των 30 euros η 500άδα, σίγουρα η αισθητική σου δεν λέει τίποτα…
Όλο αυτό είχε λογική συνέπεια να φάω πάρα πολλά μπινελίκια αλλά το γέλιο που έριξα και το respect που μου έδωσαν οι φίλοι μου δεν τα αλλάζω με τίποτα. Επειδή δεν είμαι κανένας πρωτόγονος ταλιμπάν από τα Τρίκαλα που είδε για πρώτη φορά κυριλέ Αθηναία και έπαθε αναρρόφηση, ούτε είμαι 22 χρονών να ψαρώνω αποκλειστικά και μόνο με τουπέ, ωραίους κώλους και Agnona τσαντάκια, τέτοιος αέρας δεν με δροσίζει ούτε 15αύγουστο στις 3 το μεσημέρι… Εξ άλλου και η Nicole Scherzinger να είναι, γυναίκα που μου δείχνει με τη μία ότι γουστάρει δεν πρόκειται να αποκτήσει ποτέ παρελθόν μαζί μου. Και είναι απαράβατος νόμος πως όταν βγαίνουμε αντροπαρέα βγαίνουμε για να πιούμε και να καφρίσουμε σε ακραίο βαθμό και όχι για να γνωρίσουμε γκόμενες (πολύ 80’s, ότι πιο κιτς και τουλάχιστον pathetic για τα γούστα μου οι γνωριμίες σε μπαρ, κλαμπ, μπουζούκια κλπ).
Η αλήθεια είναι ότι δεν αντέχω να κρατάω κλειστό το στόμα μου όταν βλέπω ή ακούω κάτι που χρίζει καραμούζας… Είναι ο πειρασμός στον οποίο δεν θα μπορέσω ποτέ να αντισταθώ... ΟΚ, δεν είμαι ο πιο εύκολος και συγκαταβατικός άνθρωπος επί γής αλλά γενικά είμαι τύπος που αν έχει την ησυχία του, τη μουσική του, τα τσιγάρα του και τα ποτά του δεν δίνει και πολύ σημασία στα τεκταινόμενα. Το κακό ή το καλό είναι ότι έχω γίνει υπερβολικά επικριτικός, δύσκολος έως και δύστροπος καμιά φορά. Η κυρία που φροντίζει καθημερινά για την καθαριότητα του γραφείου μου, μου λέει τον τελευταίο καιρό ότι είμαι άντρας για σπίτι, ότι πρέπει να σοβαρευτώ στα προσωπικά μου, ότι πρέπει να αφήσω τα ροκσταριλίκια γιατί με βλέπει ότι “τις σνομπάρω όλες” και να φροντίσω να τα ξαναβρώ με “εκείνη την κοπέλα που αγαπιόμασταν πολύ” … Όταν της εξήγησα ότι όσες σνομπάρω και όσες δουλεύω το κάνω γιατί δεν έχουν κερδίσει το σεβασμό μου με τη στάση τους απέναντί μου και πως για να κοιτάξω δεύτερη φορά γυναίκα πρέπει να μου κάνει αρχικά τεράστιο εμφανισιακό κλικ και να έχει συγκεκριμένο στυλ, στήσιμο, συμπεριφορά και attitude, απόρησε. Όταν της είπα ότι για να συνεχίσω κουβέντα πρέπει να αποδειχτεί τουλάχιστον πάρα πολύ έξυπνη, ακομπλεξάριστη, με πολύ χιούμορ και να έχει στόχους, καλλιέργεια, επίπεδο, μόρφωση σε συνδυασμό με γενναία ψύγματα καφρίλας, γούρλωσε τα μάτια της. Όταν της είπα, τέλος, πως για να προχωρήσω κάποια στιγμή κάπως πιο σοβαρά, πρέπει να εντοπίσω βασικά στοιχεία που ενδεχομένως στο μέλλον μπορεί και να με κάνουν να την εμπιστευτώ συναισθηματικά ως ένα βαθμό, ε τότε μου είπε ότι δεν παίζομαι… Ξέχασα να της πώ ότι απαραίτητη προυπόθεση φυσικά είναι να έχει το σθένος και τα balls να με ανέχεται ώστε να μην οδηγηθεί στα κοκτέιλ Prozak με Lexotanil για να την παλέψει, και να κουβαλάει αρκετή τρέλα για να μπορέσει να χαρτογραφήσει την ακραία προσωπικότητά μου.
Για έναν παράξενο λόγο την έχουμε ακούσει πανελληνίως. Νομίζουμε όλοι ότι είμαστε κελεπούρια, ότι έχουμε το πακέτο, ότι είμαστε τόσο γαμάτοι που μπορούμε μερικοί να έχουμε ύφος δύο χιλάδων καρδιναλίων, και κάποιοι άλλοι να τη βλέπουμε τόσο υπεράνω και πανεξυπνάκηδες ώστε να έχουμε την ψευδαίσθηση πως μπορούμε να στιλιζάρουμε τους πάντες και τα πάντα χωρίς να νοιαζόμαστε το image μας (μιας που νομίζουμε ότι είμαστε τόοοοσο γαμάτοι), και χωρίς να μας ενδιαφέρει εάν γινόμαστε αγενείς και προσβλητικοί απέναντι σε ανθρώπους με τους οποίους μπορεί να αντιμετωπίζουμε τις ίδιες ανησυχίες, τα ίδια προβλήματα… Μοναξιά, κενό, βαρεμάρα, έλλειψη επικοινωνίας και συντροφικότητας, πήξιμο, προβλήματα που δημιουργούμε οι ίδιοι στους εαυτούς μας, κακές επιλογές και μια ζωή που αν μη τι άλλο, αλλιώς τη φανταζόμασταν ως φοιτητές κι ας έχουν περάσει μόνο λίγα χρόνια από τότε. ¨Μόνο οι σοφοί και οι ηλίθιοι δεν αλλάζουν γνώμη¨ μου είπε τις προάλλες το πιο αγαπημένο μου πρόσωπο σ’ αυτόν τον κόσμο. Το θέμα είναι ότι οι μεν σοφοί γνωρίζουν ότι δεν είναι σοφοί, οι δε ηλίθιοι δεν έχουν γνώση της νοητικής τους κατάστασης. Εγώ, που τον τελευταίο καιρό συλλαμβάνω τον εαυτό μου να έχει αλλάξει οπτική και γνώμη για πολλά, μα πάρα πολλά πράγματα, άραγε τι να είμαι???
Akis Stam
Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011
On a rainy day..
..I decided I had to buy Wellies...I was looking for Hunters when I saw THE dress..I loved it from the very first moment and I knew that it was love @ firts sight..It was the colours , the fabric , the way it embraces my body that made it irresistible!So I put on my new dress in order to welcome a fantastic weekend...
p.s.of course I didn t buy Wellies and after the rumours that all Hunter Boots in Greece are fake I think I made the right choice!
Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2011
Just saying…
What do u do when your childhood dream enters your adolescence? Cap ou pas cap? Back to our daily routine….U know me and Akis Stam Vogueing around..!
Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011
Toi&Moi .....
...brings the Spring earlier this year! 2day my day started as usual..with a double cappuccino and traffic....too too much traffic...after hours of hard work I need just a little bit of daydreaming!So can u think of anything better than this :http://toi-moi.com/store/?render=products&show=justin ?A big actually a huge surprise was waiting for me...Clothes ,new& beautiful & stylish &fabulous& girlie& soooo me clothes were just a click away...Sometimes happiness is closer than we think...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)